Event,Wystawa

Arkadia

Mit Arkadii, wywodzący się m.in. z Bukolik (Eklog) Wergiliusza, to wyobrażenie świata idealnego, w którym panuje niezmienny ład, a jego mieszkańcy doświadczają błogiego szczęścia, wiecznej młodości, wolności, swobodnej erotyki. Na wystawie zostaną zaprezentowane różnorodne interpretacje tematu, który na stałe zagościł w kulturze europejskiej.
Nickita Tsoy

Galeria

  • Muzeum Narodowe w Warszawie
    Muzeum Narodowe w Warszawie

    Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii, Opis gale­rii,

22. - 31.05.2024

Mit Arka­dii, wywo­dzą­cy się m.in. z Buko­lik (Eklog) Wergi­liu­sza, to wyobra­że­nie świa­ta ide­al­ne­go, w któ­rym panu­je nie­zmien­ny ład, a jego miesz­kań­cy doświad­cza­ją bło­gie­go szczę­ścia, wiecz­nej mło­do­ści, wol­no­ści, swo­bod­nej ero­ty­ki. Na wysta­wie zosta­ną zapre­zen­to­wa­ne róż­no­rod­ne inter­pre­ta­cje tema­tu, któ­ry na sta­łe zago­ścił w kul­tu­rze euro­pej­skiej. Od cza­sów nowo­żyt­nych moty­wy arka­dyj­skie wciąż powra­ca­ją w twór­czo­ści arty­stów przed­sta­wia­ją­cych pięk­ną kra­inę paste­rek i paste­rzy, nimf i saty­rów. Do tre­ści tych nawią­zu­ją tak­że meta­fo­rycz­nie, na róż­ne spo­so­by wyra­ża­jąc tęsk­no­tę czło­wie­ka za szczę­ściem. Topos Arka­dii zna­lazł swój wyraz w obra­zach dwor­skich ogro­dów, sie­dzib zie­miań­skich, egzo­tycz­nych kra­in czy malow­ni­czych regio­nów, gdzie moż­na odczuć har­mo­nij­ną więź z przy­ro­dą.

Na eks­po­zy­cji będzie moż­na podzi­wiać dzie­ła sztu­ki od wcze­sne­go rene­san­su do współ­cze­sno­ści: obra­zy, rzeź­by, rysun­ki i ryci­ny, foto­gra­fie, a tak­że zna­ko­mi­te przy­kła­dy rze­mio­sła arty­stycz­ne­go (tapi­se­rie, cera­mi­kę, kostiu­my). Zapre­zen­tu­je­my przede wszyst­kim obiek­ty ze zbio­rów MNW, ale tak­że obra­zy z innych kolek­cji pol­skich (m.in. z Muzeum Łazie­nek Kró­lew­skich, Zam­ku Kró­lew­skie­go na Wawe­lu, Muzeum Naro­do­we­go w Kra­ko­wie, Muzeum Naro­do­we­go w Pozna­niu) oraz muze­ów zagra­nicz­nych (m.in. Musée du Louvre, Musée d’Or­say w Pary­żu, Kun­sthi­sto­ri­sches Museum Wien). Poja­wią się wiel­kie nazwi­ska malar­stwa euro­pej­skie­go: Clau­de Lor­ra­in, Fra­nço­is Boucher, Jean-Bap­ti­ste Pater, Camil­le Corot, Hen­ryk Sie­mi­radz­ki, Zofia Stry­jeń­ska, Arnold Böc­klin, Pier­re Bon­nard, Józef Mehof­fer, Jacek Mal­czew­ski. Na wysta­wie nie zabrak­nie tak­że arty­stek i arty­stów współ­cze­snych: Miro­sła­wa Bał­ki, Jaro­sła­wa Koza­kie­wi­cza, Dia­ny Lelo­nek, Cecy­lii Malik, Agniesz­ki Pik­sy, Karo­la Radzi­szew­skie­go, Anny Sie­kier­skiej. Poka­zu­je­my tak­że pra­ce naj­młod­sze­go poko­le­nia arty­stów i kolek­ty­wów arty­stycz­no-spo­łecz­nych, nawią­zu­ją­cych do kla­sycz­ne­go mitu Arka­dii poprzez reflek­sję o sta­nie Zie­mi i degra­da­cji przy­ro­dy wsku­tek postę­pu tech­no­lo­gicz­ne­go.

W ramach wysta­wy artyst­ka Bar­ba­ra Kin­ga Majew­ska przy­go­to­wa­ła insta­la­cję dźwię­ko­wą zaty­tu­ło­wa­ną KANONY. Sło­wa, któ­re sły­szy­my w prze­strze­ni insta­la­cji, zosta­ły zaczerp­nię­te z ponad sze­ściu­set pro­po­zy­cji nade­sła­nych przez publicz­ność, w odpo­wie­dzi na ogól­no­do­stęp­ną ankie­tę roz­pi­sa­ną przez Muzeum.

Kura­to­rzy wysta­wy: dr hab. Agniesz­ka Rosa­les Rodrígu­ez (Muzeum Naro­do­we w War­sza­wie) i prof. Anto­ni Ziem­ba (Uni­wer­sy­tet War­szaw­ski).