Wernisaż,Wystawa

L’anatomie de l’existence

Przypadająca w kwietniu rocznica śmierci zmarłego w 1996 wybitnego artysty Tadeusza Brudzyńskiego jest okazją do prezentacji w Galerii Aspekty jego twórczości. Przypadająca w kwietniu rocznica śmierci zmarłego w 1996 wybitnego artysty Tadeusza Brudzyńskiego jest okazją do prezentacji w Galerii Aspekty jego twórczości.Przypadająca w kwietniu rocznica śmierci zmarłego w 1996 wybitnego artysty Tadeusza Brudzyńskiego jest okazją do prezentacji w Galerii Aspekty jego twórczości.
Wystawa zbiorowa
25.04.2024 - 18.05.2024
Zakończone

Wysta­wa gro­ma­dzi zarów­no zna­ne, jak i nie­pu­bli­ko­wa­ne pra­ce arty­sty, któ­ry doro­słe życie spę­dził we Fran­cji, wypo­ży­czo­ne dzię­ki uprzej­mo­ści Han­ny Bru­dzyń­skiej, cór­ki arty­sty a tak­że pry­wat­nych kolek­cjo­ne­rów. Płót­na, rysun­ki i doku­men­ty wcho­dzą w rela­cję z prze­strze­nią oraz dia­log ze świa­dec­twa­mi osób, któ­re zna­ły arty­stę. Tytuł wysta­wy “Ana­to­mia ist­nie­nia” nawią­zu­je do jed­ne­go z naj­czę­ściej powra­ca­ją­cych w twór­czo­ści Bru­dzyń­skie­go tema­tów. W wie­lu jego pra­cach boha­te­rem jest czło­wiek. Isto­ta, któ­ra wyda­je się samot­na, mil­czą­ca, w bez­ru­chu. Czło­wiek, któ­ry zada­je pyta­nia sobie i nam wszyst­kim. Samot­ne posta­cie wypeł­nia­ją prze­strzeń płó­cien a jed­no­cze­śnie pozo­sta­ją odizo­lo­wa­ne, ode­rwa­ne od rze­czy­wi­sto­ści .Pozba­wio­ne wszyst­kie­go, co zbęd­ne, są zre­du­ko­wa­ne do samej isto­ty bytu.

Tade­usz Bru­dzyń­ski uro­dził się w1956 roku w War­sza­wie. Uczęsz­czał do szko­ły pod­sta­wo­wej na Moko­to­wie, jed­nak przed jej ukoń­cze­niem wyje­chał z rodzi­ca­mi na trzy lata do Kin­sza­sy, gdzie nauczył się fran­cu­skie­go. W 1975 roku roz­po­czął stu­dia arty­stycz­ne w Tulu­zie ‚ale po roku prze­niósł się na war­szaw­ską ASP. Stu­dia ukoń­czył w 1980 roku, bro­niąc dyplom w pra­cow­ni pro­fe­so­ra Jac­ka Sie­nic­kie­go. W 1983 roku wyje­chał na sta­łe do Pary­ża. Po kil­ku mie­sią­cach dostał pierw­szą pra­cow­nię w Cité Inter­na­tio­na­le des Arts, co umoż­li­wi­ło mu pra­cę i orga­ni­za­cję pierw­szej wysta­wy we Fran­cji.

Zaj­mo­wał się malar­stwem oraz rysun­kiem. W jego twór­czo­ści zauwa­żal­na jest ewo­lu­cja od nie­zwy­kle eks­pre­syj­ne­go spo­so­bu wypo­wie­dzi wpi­su­ją­ce­go się w nurt nowej sztu­ki pol­skiej lat 80tych, do asce­tycz­nych kom­po­zy­cji o sym­bo­licz­nym wyra­zie. Moty­wem, wokół któ­re­go krą­ży­ły jego poszu­ki­wa­nia była postać ludz­ka, zsyn­te­ty­zo­wa­na do zary­su, a nie­kie­dy do poje­dyn­czej linii, prze­ci­na­ją­cej cen­tral­ną część płasz­czy­zny jed­no­li­te­go tła.

Zmarł nagle w Pary­żu, 5 kwiet­nia 1996 roku.

Pre­zen­to­wał swo­je pra­ce na wysta­wach zagra­nicz­nych i indy­wi­du­al­nych, w Pol­sce i za gra­ni­cą. W 1997 roku z ini­cja­ty­wy przy­ja­ciół arty­sty zor­ga­ni­zo­wa­no w Zachę­cie pośmiert­ną wysta­wę Bru­dzyń­skie­go, pre­zen­tu­ją­cą jego twór­czość z lat 1982–1996.